| milites. |
magis: in the sense of "more likely; rather" fugiamus: hortatory subjunctive |
| why do the soldiers want to run away when they see Dulcitius emerging from the kitchen pantry? | |
| Dulcitius. milites, quo fugitis ? state, expectate; ducite me cum lucernis ad cubile. |
quo: whither, to where, where (adverb) state, expectate, ducite: imperatives |
| what does Dulcitius tell the soldiers to do? | |
| milites. vox senioris nostri, sed imago diaboli. non subsistamus, sed fugam maturemus: fantasma vult nos pessumdare. |
senioris: s.v. senior (in the sense of "commander") subsistamus, maturemus: hortatory subjunctives fantasma: nominative singular |
| how do the soldiers react when they hear Dulcitius' voice? | |
| Dulcitius. ad palatium ibo et, quam abiectionem patior, principibus vulgabo. hostiarii, introducite me in palatium, quia ad imperatorem habeo secretum. |
quam: how patior: deponent verb, takes object (abiectionem) introducite: imperative hostiarii = ostiarii: Dulcitius is now speaking to the doormen (ostium: door) |
| where does Dulcitius go after the soldiers run away and desert him? | |
| ostiarii. quid hoc vile ac detestabile monstrum, scissis et nigellis panniculis obsitum? pugnis tundamus, de gradu praecipitemus, nec ultra huc detur liber accessus. |
vile...detestabile: neuter singular (agrees with monstrum) panniculis: diminutive of pannis (s.v. pannus) tundamus... praecipitemus: hortatory subjunctive detur: jussive subjunctive |
| what do the doormen decide to do with Dulcitius? | |
| Dulcitius. vae, vae! quid contigit? nonne splendidissimis vestibus indutus totoque corpore videor nitidus? et quicumque me aspicit, velut horribile monstrum fastidit! |
nitidus: predicate adjective, agreeing with subject of videor (ego)
|
| does Dulcitius understand why people are treating him this way? |